قصه یا غصه از کجا شروع شد

اتشفشان خاموش بلاخره روزی فوران میکنه یا دریای ارام روزی طوفانی میشه

نمیدونم چه جوری بگم ولی میخوام بگم از روزای که میگذره روزای خوب وبد .روزای که اصلا توی این مدت برام جالب نبود بدیاش بیشتر از خوبیاش بوده ولی خوب این نیز بگذرد

این قصه سر طولانی داره نه برای یکسال نه برا ی دوسال بلکه برای سال 81 تا الان کم نیست خیلی زود میگذره انگار دیروز بود همه اتفاقات نمیخوام زیاد به گذشته که هیچ وقت بر نمگیرد برم یعنی نه الان حال خوبی ندارم که بگم ولی خوب این اتفاقات اخیر همشه نشات میگره به همون سالها

.خیلی اتقاقات افتاد که من سعی کنم فراموش کنم ولی نمیشه نخواهد شد نمیدونم چی صلاح حکمت نمیدونم هر بار خواستم از فکر بیام بیرون واقعا نمییشه واقعا سعی کردم یک روز نتونستم از فکرشم بیام بیرون فراموشش کنم ولی خوب کاریش نمیشه کرد نمیدونم از کجا شروع کنم .

امسال گفتم میخوام ماه رمضون خوبی داشته باشم بدونه گریه زاری بدون هیچ ناراحتی ولی نشد خیلی سعی کردم اروم باشم تا حدودی تونستم یعنی سعی کردم خودم به کوچه علی چپ که الان مدتی برام این کوچه اشناست .کوچه خوبی توصیه میکنم یه مدتی برای فراموش کردن ناراحتی خودتون به کوچه علی چپ برنید.

از شوخی بگذریم اوایلش ماه رمضون بود توی شرکت از صبح کلی کار داشتم تا حدود2 تموم کردم بیکار بودم یه سری امدم نت بزنم بینم چه خبره تو فیس بوک بودم دیدم بله اقا انلاین شدن کلی چت کردیم اولش خوب شروع شد از این ور از اونور گفتم شنیدم خلاصه کلی سر به سر هم گذاشتیم تا اینکه حرف به رفتن از ایران کشیده شد که دارم کارامو میکنم برم نمیدونید چی بهم گذشت ا دستم دیگه رو کیبورد نمیرفت نمیتونستم تایپ کنم ولی اصلا بروز ندادم کلی تشویقش کردم چه کار خوبی بهترین کار میکنی اینجا بمونی که چی بشه نه اینده خلاصه اصلا بروز ندادم که ناراحتم از رفتند دوریت برام سخت میشه دیگه بعد این همه سال اخلاقیاتش دست امده بود دیگه خداحافظی کردم دنیا بهم تیره و تار شد ولی هیچی نمیتونستم بگم فقط تو دلم لعنتی بود که به خودم میفرستادم چه اشتباهی کردم بگذریم به خودم گفتم تو که میدونستی بس اروم باش فکر نکن هنوز که نرفته هی دارم به خودم دل داری میدم که اینقدر قضیه رو بزرگش نکنم هی خودم اروم کردم ولی از شدت عصبانیت که داشتم زدم به معده که انقدر حالم بد شد توی شرکت که دوستم نداشت روزه بگیرم گفت تو داری میمری با این حالت میخوای روزه بگیری خلاصه نتونستم طاقت بیارم روزه خوردم خیلی ضعیف شدم هی با خوردم کلنجاررفتم تا تونستم با این موضوع کنار بیام هنوز اتفاقی نیفتاده پس خودم به خاطرا چیزی که قرار اینده اتفاق بیفته نیاید حالم خراب کنم هی به خودم تکرار وقتی دوست صمیمی شنید بهم گفتم چیکاری میکنی بمیرم میدون الان چه حالی داری ولی مثل همیشه حفظ ظاهر کردم گفتم هیچی من میمرم مگه چی من که قصد داشتم برای ادامه تحصیلم برم کاندادا یا مالزی حالا میرم امریکا چه اشکالی داره مرده بود از خنده میگفت جدی میگی گفتم اره اصلا شوخی ندارم من خیلی وقت خانوادم با این موضوع دارم اماده میکنم یه چند سالی میشه هی دم از رفتن میزنم هی میگم من ایران بمون نیستم گفته باشم البته یه دوسالی با قبول شدن دانشگاه موندگار شدم البته خیلی بهتر حداقل توی این دوسال خودم شرایط اماده میکنم تا ببینم چی میشه البته هنوز خانواده جدی نگرفتند ولی میدون من چیزی که بگم حتما عملیش میکنم فقط شرایط عوض شد چون من اصلا قصد رفتم به اون کشور نداشتم ولی الان بهونه میشه برای رفتنم .

هیچی بگذریم تا اینکه من اروم تر شدم تا اینکه چند روز از این قضیه نگذشته بود که سه تا خواستگار نمیدونم از کجا سرکله شون پیدا شده بود امدن من داغون اصلا حوصله این قضایا واقعا نداشتم تمام سعی کردم که نذارم اینا پاشون به خونه ما باز بشه چون کارم سختر میکرد شکر خدا خانواده با دوتاشون مخالف بودن همون موقع جواب رد دادن تا اینکه یک نفر مونده بود من زیاد موافق نبودم این با برام جالب بود اخه من عید رفته بودم خونه عمه جان دوستای شوهر عمه برای عید دیدنی میان منزل عمه جان با پسرشون بعد عمه من قم زندگی میکنه من اصلاو اهل چادر روسری سر کردن نبودم دیگه به حرمت مهموناشون یه شالی سر کردیم دیگه اینا کلی خوششون امده بود البته پدر مادر از قبل این خانواده رو میشناختن ولی من نمیشناختم فقط اسموشن شنیده بودم مادر میگفت خانواده خوبی هستن مومن .........از این حرف من واقعا میگم اصلا دوست ندارم ازدواجی بکنم که از نظر فرهنگی یا عقاید مذهبی تفاوت داشته باشم حاضر نیستم خانواده همسر اینده مومن یا به قولی جا نماز اب بکشه وووووووووووووووی واقعا از هر چی مومن بیزار شدم بخاطر دلایلی با خدا باشه این از همه چیز برام مهمتر چون وقتی با خدا باشی از خیلی چیزای حذر میکنه ولی کسی که ادعای مومنی داره هر کار میکنه این واقعا زشته بماند من گفتم نمیتونم مادر من اونا من با روسری دیدن میدون من بی حجاب میدون خیلی چیزا رو بعدشم من قم برم زندگی بکنم اصلا حرفشو نزن من برام سخت مامان گفتم میدون اونا بلاخره با خانواده عمت رفت وامد دارن مارو میشناسم گفتم اصلا ازش خوشم نمیاد زور که نیست خوب خدا روشکر اینا حذف شدن تااینکه وووووووووووووی حالم از هر چی خواستگار بهم میخوره حالا که من قصد ازدواج ندارم از در دیوار برای من بدبخت خواستگار میاد بعد یک هفته از این ماجرا گذشت همکار گفتم اره دوستای مامان یه پسر داره اینطوری اونطوری شرایط واقع خوب بود اصلا مذهبی نیستن وووو چیزای دیگه من گفتم خانم ...من اصلا قصد ازدواج ندارم اصلاسن من سن ازدواج نیست همکار گفتم حالا با پسر دو جلسه برو بیرون شاید از هم خوشتون امد گفتم پسر خوبیه راستش اون دختر چشمو ابرو مشکی میخواد وگرنه من خودم زنش میشدم چون این خانم چشم ابروی روشنی داره گفتم نه دوستم اصلا نمیخوام ازدواج کنم واقعا میگم قصد دارم تو سن 40 یا 50 سالگی ازدواج کنم واقعا بهم خندید گفت چر این سن گفت اخه ازدواجی توی اون سن دوامش بیشتر هر دو طرف پخته نه دیگه سر مسائل پیش پا افتاده با همه کلنجار میرن با ارامش کافی زندگی میکنی تا جوون هستم همه دور ور هستن احساس تنهایی نمیکنم وقتی پیر بشم نیاز به همدم دارم اون موقع  ازدواج میکنم .به خدا انقدر ارامش داری توی اون سن نه مشکلی نه بچهای میری عشق میکنی زندگی میکنی .راستش اصلا حوصله اینکه ای مامانت این گفت ای خواهرت اینطوری کرد توی چرا این گفتی از این مسائل که بین هر زن شوهر پیش میاد خوشم نمیاد حوصله ندارم دوست ندارم اگه قرار باشه 20 سال با یه نفر زیر یه سقف زندگی کنم که 10 سالش با ناخوشی ووووومشکلات زناشوی باشه حاضرم 10 سال یا 5 سال با یکی زندگی  مشترک داشته باشم که با کمال ارامش پختگی باشه نه مشکلات .

بماند خیلی حرف زدم تا اینکه اخر ماه رمضان شد ما از مشهد مهمان داشتیم بخاطر عروسی یکی از دوستانمان امدن بودن تهران منزل ما با امدن یه سری مسائل دوباره شروع شد اخه دوهفته منزلمون بودن البته همشون امده بودن یه 20 نفری میشدن اینا خانوداه فقط یه پسرشون ازداواج نکرده که میخوان بندازنش به ما ولی من که دم به تله نمیده که البته اینا خیلی وقت جواب نه شنیدن ولی ولکن نیستن تا اینکه ماجرا اینا از این جا شروع شد عمه جان ویلاشون ما رو واین خانواده رو دعوت کردن من اولش ساز مخالف زدم که من نمیام چون هم دانشگاه دارم هم سر کار باید برم مامان گفتم نه زشته اینا هستن ما قرار شد 5شنبه بریم تا جمعه اونجا باشیم من 5شنبه سر کار بودم تا نیمه وقت هستم مامانی بابا هی زنگ زشته زود بیا نهار اونجا هستیم تا تو بیای برسیم دیر میشه گفتم من نمیتونم بیام گفته باشم خودتون برید دیگه با هزار بدبختی ما رو بردن .....

ادامه دارد......

پ ن:

دوست داشتم بنویسم ولی اصلا حالم خوب نیست بد جوری سرما خوردم یه دوهفته سرما خوردم خوب شدم ولی از دیشب تا حالا دوباره سرما خوردگی بدن درد واستخوانم داره میترکه از درد شدید گلو درد اصلا خوب نیستم امروز نه دانشگاه رفتم نه سر کار موندم خونه تا یه کم خوب بشم .

جوجوم(خواهرزدام) مریض شده اخه خاله قربونش بره از مدرسه زنگ زدن بیاین دنبالش حالش بده الان

الان عصبانی هستم اخه رو که نیست یه روز خونه هستم میخوام استراحت کنم چه توقعاتی که ندارن خواهر مامان رفتن بازرا مبل الان اومدن خونه میگن تو حالت که بد چرا تو نت نکنه غذا رو اماده کنی اخه چقدر حرص میخورم از دست این خواهر سوپ گذاشتم مرغ گذاشتم داشتم برنج ابکش میکردم رسیدن خونه گفتم خودت دیگه ابکش کن من نمیتونم رو پام واستم .اخ تقصیر خودم احمقم هستم مثل اینا خودم نمیندازم وقتی مریض میشم الان تصمصیم عوض شد کلاس بعد ظهر میرم حوصله ندارم خونه باشم .چون باید حرص بخورم

دلم مگیره وقتی اعضای خانودام مریض میشن براشون از تمام وجودم مایه میذارم اب میوه بگیرم سوپ یذارم ولی خدا نکنه مریض بشم الان هم بچه خواهر مریض شده مریم پشو ابمیموه بگیر مریم پشو تو پاشوش کنه بقیه خواهرم ....................

خیلی عصبانی هستم از دست همشون .....

ببخشید اگه غلط املایی دارم چون حال دوباره خوندنش ندارم

پ ن: هر چی فکر میکنم اصلا حس ندارم  نمیدونم برم یا نه .

واونقدر ضعیف شدم که حس بلند کردن یه لیوانم اب ندارم داشتم لیوان اب میذاشتم روی میز از دست سر خورد سر گیج رفت خیلی خیلی حالم بد وووووووووووووووووووووووووی